WUR-onderzoek Voedselverspilling grotere milieulast dan verpakking

Nieuwe inzichten in de verpakkingsparadox

Een recent onderzoek van Wageningen University & Research (WUR), uitgevoerd in opdracht van de International Fresh Produce Association (IFPA), werpt nieuw licht op de complexe relatie tussen verpakkingen en duurzaamheid. De studie, geleid door expert Toine Timmermans, concludeert dat de milieu-impact van voedselverspilling vaak aanzienlijk groter is dan die van de verpakking zelf. Dit onderstreept de cruciale rol van effectieve verpakkingen in het verduurzamen van de voedselketen. De analyse richtte zich op tien verschillende product-verpakkingscombinaties (PPC’s) in de Nederlandse retail, waaronder kwetsbare producten zoals zachtfruit, asperges, champignons en druiven. De resultaten bieden de verpakkingsindustrie concrete data om de discussie over verpakkingsreductie te nuanceren en de focus te verleggen naar het minimaliseren van de totale milieu-impact.

CO2-voetafdruk: Verpakking versus verspilling

De kern van de bevindingen is dat de CO2-voetafdruk van voedselverspilling tot wel vijf à tien keer hoger kan zijn dan die van de bijbehorende verpakking. Het onderzoek illustreert dit met een helder voorbeeld: een kunststof schaaltje voor zachtfruit heeft een CO2-equivalent van ongeveer 20 gram, terwijl het fruit zelf een voetafdruk van 1300 gram vertegenwoordigt. Het weggooien van zelfs een klein deel van de inhoud heeft dus een veel grotere negatieve impact dan de productie en afdanking van de verpakking. Deze cijfers, gebaseerd op Life Cycle Assessments (LCA's), tonen aan dat een verpakking die productverspilling effectief tegengaat, per saldo een aanzienlijke milieuwinst oplevert. Dit geldt in het bijzonder voor producten die een lange logistieke keten doorlopen, zoals asperges die vanuit Peru worden geïmporteerd. De juiste verpakking is in zulke gevallen essentieel om bederf tijdens transport en opslag te voorkomen.

Van minder naar beter verpakken

Voor professionals in de verpakkingsindustrie bieden deze resultaten belangrijke handvatten. De discussie met klanten en beleidsmakers kan verschuiven van de vraag naar ‘minder verpakking’ naar een strategische dialoog over ‘optimale verpakking’. De focus komt te liggen op functionaliteit:

• Productbescherming: De primaire functie van een verpakking is het beschermen van het product. Deze studie kwantificeert de duurzaamheidswinst die hiermee wordt behaald.
• Houdbaarheidsverlenging: Innovaties in verpakkingsmaterialen en -technologieën die de houdbaarheid verlengen, dragen direct bij aan het verminderen van de totale CO2-voetafdruk van een product.
• Data-gedreven keuzes: Bedrijven worden aangemoedigd om op basis van LCA-data te bepalen welke verpakkingsoplossing de laagste integrale milieu-impact heeft, in plaats van zich blind te staren op enkel het gewicht of materiaal van de verpakking.

Het onderzoek van WUR levert de sector de argumenten en data om de toegevoegde waarde van verpakkingen aan te tonen. Het pleit voor een holistische benadering waarbij de gehele keten wordt meegenomen in de duurzaamheidsafweging.

Een genuanceerde toekomst voor verpakken

De studie van Toine Timmermans vormt een belangrijk startpunt voor verdere analyses en een meer genuanceerd publiek en politiek debat. De uitdaging voor de verpakkingsindustrie is niet om koste wat kost te reduceren, maar om te innoveren en oplossingen te ontwikkelen die de totale verspilling in de keten minimaliseren. Door de beschermende functie van verpakkingen te benadrukken en te onderbouwen met feiten, kan de sector zijn positie als essentiële partner in de verduurzaming van de voedselvoorziening versterken. Bron: GroentenNieuws – https://www.groentennieuws.nl/article/9805711/minder-verspilling-weegt-zwaarder-dan-verpakking/