Twee offertes voor dezelfde klus kunnen een factor drie uit elkaar liggen. Dat betekent zelden dat de één afzet en de ander te duur is — het betekent meestal dat ze verschillende dingen hebben geoffreerd.
Dit artikel legt uit hoe co-packers rekenen, welke posten er standaard buiten de stuksprijs vallen, en hoe je offertes vergelijkbaar maakt. Wat co-packing precies is, staat in de complete gids.
Vooraf. Er bestaat geen tarievenlijst voor co-packing. De prijs hangt af van je product, je volume, je verpakkingsvorm, je certificeringseisen en je planning. Dit artikel geeft je de structuur om te vergelijken, geen bedragen om mee te rekenen.
De drie prijsmodellen
Per stuk. Het meest gebruikte model. Je betaalt per verpakte eenheid. Voorspelbaar, schaalt mee met je omzet, en het maakt je kostprijs per product direct zichtbaar. Werkt goed bij volume en uniform werk.
Let op: de stuksprijs daalt met het volume, maar niet lineair. De insteltijd van een lijn is hetzelfde bij 5.000 of 50.000 stuks. Bij kleine runs betaal je die omslag dus zwaar.
Per uur. Je huurt lijn- of mensuren. Gebruikelijk bij handmatig werk, wisselend werk of werk waarbij vooraf niet te voorspellen is hoeveel eenheden per uur haalbaar zijn. Eerlijk bij onregelmatig werk, maar het legt het productiviteitsrisico bij jou.
Per dag of per lijn. Je koopt capaciteit in blokken. Gebruikelijk bij grote runs en bij partijen die hun lijnplanning in dagdelen indelen. Voordeel: je weet wat je betaalt. Nadeel: draai je de dag niet vol, dan betaal je hem toch.
Welk model het goedkoopst is, hangt volledig af van je situatie. Een partij die per uur rekent is niet duurder dan een partij die per stuk rekent — je krijgt alleen het risico op een andere plek.
De posten die buiten de stuksprijs vallen
Dit is waar de factor drie ontstaat. Vraag hier expliciet naar, want ze staan lang niet altijd in de offerte.
Insteltijd en omstelkosten. Elke wissel van formaat, folie of product kost tijd waarin de lijn niet produceert. Bij veel kleine runs is dit de grootste verborgen kostenpost. Vraag: wat kost een omstelling, en hoeveel omstellingen zitten er in mijn planning?
Opslag. Van het bulkproduct vóór verpakken, en van het gereed product erna. Wordt vaak per pallet per week gerekend en staat zelden in de eerste offerte.
Inkoop van verpakkingsmateriaal. Koop je zelf in, of doet de co-packer dat? Als hij het doet, zit er een marge op. Dat is niet onredelijk — hij loopt voorraadrisico — maar je moet weten dat het erin zit.
Afkeur en waste. Bij elke run gaat een percentage verloren. Wie draagt dat? Bij wie ligt het risico als het percentage hoger uitvalt dan afgesproken? Dit is de post waar achteraf de meeste discussie over ontstaat.
Inkomend en uitgaand transport. Bulk erheen, verpakt product terug. Zie waarom een lokale co-packer financieel slim is.
Proefrun en sample-goedkeuring. Vaak eenmalig, soms substantieel, meestal niet in de stuksprijs.
Audit- en certificeringskosten. Als jouw klant een audit eist bij de co-packer, betaalt iemand die. Meestal jij.
Minimumafname. Sommige partijen hanteren een minimum per order of per jaar. Haal je dat niet, dan betaal je alsnog.
Spoedtoeslag. Werk dat buiten de reguliere planning valt.
Vraag prijzen op bij co-packers
Wil je weten wat het voor jouw product kost?
Plaats één aanvraag met je volume, product en verpakkingsvorm, en ontvang reacties van meerdere co-packers. Gratis, zonder commissie.
Plaats een aanvraag →Eigen lijn of co-packer: de rekensom
De vraag achter de vraag is meestal niet “wat kost co-packing” maar “is uitbesteden goedkoper dan het zelf doen”.
Zet daarvoor niet de stuksprijs van de co-packer tegenover de materiaalkosten van je eigen lijn. Dat is een vergelijking die de co-packer altijd verliest, en hij klopt niet.
Bij een eigen lijn hoort:
- de investering, afgeschreven over de looptijd
- onderhoud en storingen
- personeel — werven, opleiden, doorbetalen bij leegloop
- vloeroppervlak
- stilstand bij formaatwissels
- afkeur, ook bij jou
- de kosten van overcapaciteit in stille maanden
Bij een co-packer hoort de stuksprijs plus de posten uit de vorige sectie.
De kern van het verschil: vast versus variabel. Een eigen lijn kost geld als hij stilstaat. Een co-packer niet. Draai je het hele jaar op volle capaciteit met één formaat, dan wint de eigen lijn vrijwel altijd. Heb je pieken, meerdere formaten of onzekere volumes, dan wint de co-packer vaak — ook als de stuksprijs op papier hoger lijkt.
Zo maak je offertes vergelijkbaar
Vraag bij elke partij dezelfde dingen uit, in dezelfde eenheid:
- Prijs per verpakte eenheid, bij het volume dat je werkelijk verwacht — niet bij een optimistisch volume.
- Wat er wél in die prijs zit en wat er expliciet buiten valt.
- Insteltijd: kosten per omstelling, en hoeveel omstellingen ze inschatten.
- Opslagtarief per pallet per week, in en uit.
- Afkeurpercentage dat ze normaal achten, en wie het draagt daarboven.
- Minimumafname per order en per jaar.
- Levertijd van order tot gereed product, en wat spoed kost.
Vraag daarna om één totaalbedrag voor een concreet scenario: dit product, dit volume, deze verpakking, deze periode. Dat is het enige getal dat je naast elkaar kunt leggen.
Hoe je die uitvraag opstelt, staat in in 4 stappen de perfecte offerte aanvragen.
Veelgestelde vragen
Wat kost co-packing per stuk?+
Waarom lopen offertes van co-packers zo uiteen?+
Is co-packing goedkoper dan zelf verpakken?+
Wie betaalt het verpakkingsmateriaal?+
Bekijk co-packers