Wanneer je het verpakkingsproces van je product uitbesteedt, geef je letterlijk een stukje controle uit handen. Om er zeker van te zijn dat je product veilig, hygiënisch en volgens de geldende wetgeving wordt behandeld, zijn certificeringen onmisbaar.
Een betrouwbare co-packer kan precies aantonen aan welke normen hij voldoet. Maar door het woud aan afkortingen zie je soms door de bomen het bos niet meer. Hieronder de belangrijkste keurmerken voor food en non-food, en wat ze werkelijk betekenen.
Wat co-packing is en hoe je partners vergelijkt, staat in de complete gids.
Food: de GFSI-erkende standaarden
Voor het verpakken en afvullen van levensmiddelen gelden de hoogste hygiëne- en veiligheidseisen. Verwerkt een partner voedsel, dan zijn deze door het Global Food Safety Initiative erkende certificaten een absolute must.
BRC (British Retail Consortium). Een wereldwijd erkende standaard voor voedselveiligheid. Veel Britse en internationale retailers eisen hem hard van hun leveranciers.
IFS (International Featured Standards). Vergelijkbaar in strengheid, met een sterke positie in Duitsland en Frankrijk. Lever je aan Duitse retail, dan is dit vaak de gevraagde norm.
FSSC 22000. Gebouwd op de ISO 22000-systematiek en breed geaccepteerd in de levensmiddelenindustrie.
Alle drie zijn GFSI-erkend en in de praktijk grotendeels uitwisselbaar. Welke je nodig hebt, bepaalt meestal je afnemer, niet jij. Vraag daarom eerst aan je klant welke norm hij eist, en zoek daarna een co-packer die die norm voert.
SKAL. Produceer je biologische producten? Dan mag een co-packer die alleen verpakken en het bio-keurmerk behouden als hij zelf óók SKAL-gecertificeerd is. Dit is geen detail: zonder SKAL bij de verpakker verliest je product zijn biologische status, hoe biologisch de inhoud ook is.
Gecertificeerde co-packers
Non-food: van voedselveiligheid naar kwaliteitsmanagement
Valt je product buiten de voedingsmiddelenindustrie — cosmetica, techniek, chemie — dan verschuift de focus van voedselveiligheid naar kwaliteitsmanagement, milieu en arbo.
ISO 9001 (kwaliteitsmanagement). De gouden standaard. Een co-packer met ISO 9001 toont aan dat processen gestructureerd zijn, foutmarges laag liggen en er continu aan verbetering wordt gewerkt.
ISO 14001 (milieumanagement). Steeds meer bedrijven eisen dat hun logistieke partners duurzaam opereren. Dit certificaat bewijst dat de co-packer milieurisico’s beheerst en afvalstromen minimaliseert. Relevant als je zelf CSRD-plichtig bent of aan partijen levert die dat zijn.
ISO 22716 (cosmetica GMP). Specifiek voor de cosmetica-industrie. Verpak je cosmetica, dan is dit de norm waar je naar vraagt.
Wat een certificaat wél en niet zegt
Een certificaat is een momentopname van een systeem, geen garantie op een goed product.
Wat het zegt: er is een auditor langs geweest, het systeem stond op dat moment, en er zijn procedures voor traceerbaarheid, hygiëne en afwijkingen.
Wat het niet zegt: dat jouw specifieke product goed verwerkt wordt. Een BRC-certificaat op de vestiging betekent niet automatisch dat elke lijn in die vestiging onder scope valt.
Drie dingen om altijd te controleren:
- Vraag het certificaat op, niet het logo. Op een website staat snel een afkorting. Vraag het document, met geldigheidsdatum.
- Controleer de scope. Welke activiteiten en welke locatie vallen eronder? Een certificaat voor “verpakken van droge producten” dekt geen natte producten.
- Kijk naar de audit-vorm. Sommige partijen laten zich onaangekondigd auditen. Dat is een sterker signaal dan een aangekondigde audit, want dan is er niets voor te bereiden.
Allergenen: de norm achter de norm
Bij food is er één risico dat certificaten alleen indirect afdekken: kruisbesmetting met allergenen.
Verpak je een product zonder noten op een lijn waar eerder noten over zijn gegaan, dan is een certificaat geen antwoord — de vraag is wat de partij fysiek en procedureel doet. Gescheiden compartimenten, aparte lijnen, swab-tests na elke productieorder, gevalideerde reinigingsprocedures.
Sommige co-packers weigeren noten en pinda’s om precies deze reden. Andere hebben er hun specialisatie van gemaakt en hebben afgeschermde ruimtes. Vraag hier expliciet naar als je product allergenenvrij moet blijven — of juist allergenen bevat.
Zoek je een co-packer met een specifieke certificering?
Plaats een aanvraag en geef aan welke norm je nodig hebt. Je ontvangt reacties van partijen die daaraan voldoen. Gratis, zonder commissie.
Plaats een aanvraag →Certificering en de PPWR
Sinds 12 augustus 2026 speelt er iets bij dat los staat van voedselveiligheid: de verpakkingswetgeving zelf.
Staat jouw merk op de verpakking, dan ben je onder de PPWR de fabrikant — ook als de co-packer de verpakking vult en sluit. Jij hebt dan de conformiteitsverklaring nodig, en daarvoor heb je data van je co-packer en zijn materiaalleveranciers nodig: materiaalsamenstelling, PFAS-gehalte bij voedselcontact, recyclaatpercentage.
Een co-packer die dat kan leveren, scheelt je maanden. Een die het niet kan, wordt je knelpunt. Zie de PPWR-wetgeving en de conformiteitsverklaring.
Veelgestelde vragen
Welke certificering heeft een co-packer nodig voor voedsel?+
Wat is het verschil tussen BRC, IFS en FSSC 22000?+
Mag een co-packer zonder SKAL mijn biologische product verpakken?+
Welke certificering geldt voor cosmetica?+
Is ISO 9001 voldoende voor het verpakken van levensmiddelen?+
Alle co-packers