Vanaf 12 augustus 2026 mag geen enkele verpakking de EU-markt op zonder conformiteitsverklaring. Het is het scharnierpunt van de hele PPWR-wetgeving: het document waarin je vastlegt dat je verpakking aan de essentiële eisen voldoet, en waarin je dat ook onderbouwt.
Zonder verklaring is de verpakking niet-conform. Niet-conforme verpakking mag niet op de markt worden gebracht. Zo simpel is de sanctie.
Wie stelt hem op?
De fabrikant — de partij die de verpakking onder eigen naam of merk ontwerpt of laat maken. Dat ben je dus ook als je de verpakking niet zelf produceert. Zet je je logo op een doos die een ander drukt, dan ben jij de fabrikant van die doos.
De importeur controleert of de verklaring er is, bewaart een kopie vijf jaar, en mag zonder verklaring niets op de markt brengen. De distributeur controleert of de verpakking aan de eisen uit de artikelen 5 tot en met 12 voldoet, en meldt non-conformiteit.
Micro-ondernemingen — minder dan tien medewerkers en maximaal twee miljoen euro omzet of balanstotaal — kunnen onder voorwaarden zijn uitgezonderd van de fabrikantverplichtingen, maar alleen wanneer hun verpakkingsleverancier in Nederland gevestigd is. Dit is een uitzondering met scherpe randen; controleer je situatie. Zie rollen.
Wat moet erin?
De vereisten staan in bijlage VII en VIII van de verordening. In hoofdlijnen:
- identificatie van de verpakking: type, partij- of serienummer
- naam en adres van de fabrikant
- verwijzing naar de gebruikte geharmoniseerde normen of technische specificaties
- onderbouwing dat schadelijke stoffen onder de grenswaarden blijven (PFAS, zware metalen)
- onderbouwing van de verpakkingsminimalisatie
- onderbouwing van de recyclebaarheid
- ontwerptekeningen en materiaalsamenstelling
- datum en handtekening namens de fabrikant
De verklaring rust op een technisch dossier. Dat dossier bewaar je vijf jaar bij eenmalige verpakking en tien jaar bij herbruikbare.
Het lastigste onderdeel: recyclebaarheid onderbouwen
De recyclebaarheidsverplichting geldt al vanaf 12 augustus 2026 — niet pas in 2030. Wat er in 2030 bij komt, is de indeling in prestatieklassen A, B of C. Tot dan onderbouw je de recyclebaarheid in de conformiteitsverklaring, bijvoorbeeld via de Europese geharmoniseerde norm EN 13430. Voor minimalisatie doe je hetzelfde via EN 13428.
Dit onderscheid wordt in veel Nederlandse samenvattingen weggelaten, waardoor bedrijven denken dat recyclebaarheid een 2030-probleem is. Zie recyclebaarheid.
Twijfel je of dit voor jouw verpakking geldt? De PPWR-Check loopt in acht vragen je rol, markt en materiaal langs en laat per pijler zien wat er voor jóu geldt. Doe de PPWR-Check →
Waar het in de praktijk stukloopt
De verklaring is een datavraagstuk, geen juridisch vraagstuk. De informatie die je nodig hebt — materiaalspecificaties, PFAS-verklaringen, recyclaatgehalte, laminaatopbouw — zit bij je leveranciers. Leveranciers zijn onder de PPWR verplicht die gegevens aan te leveren, maar dat betekent niet dat ze het morgen doen.
Een realistische volgorde:
- Inventariseer alle verpakkingstypen die je op de markt brengt. Niet alle SKU’s — alle typen.
- Bepaal per type wie de fabrikant is. Vaak ben jij dat en wist je het niet.
- Stuur je leveranciers een uitvraag met een concrete deadline. Vraag om materiaalsamenstelling per component, totaal-fluorgehalte bij voedselcontact, en de norm waarop hun recyclebaarheidsclaim rust.
- Bouw één sjabloon voor het technisch dossier en vul dat per verpakkingstype.
- Onderteken de verklaringen en berg ze op waar een inspecteur ze binnen redelijke termijn kan krijgen.
Verpact werkt aan een template voor de conformiteitsverklaring, zonder juridische garantie.
Handhaving
De Inspectie Leefomgeving en Transport houdt in Nederland toezicht. Bij een controle kan naar de verklaring worden gevraagd. Het ontbreken ervan kan leiden tot handhaving en boetes, en tot verwijdering van de verpakking van de markt.