De PPWR eist dat alle verpakking recyclebaar is. Dat klinkt als één regel, maar het zijn er drie, met drie verschillende ingangsdatums. Wie die door elkaar haalt, plant verkeerd.
Nu al: onderbouwen dat de verpakking recyclebaar is
Vanaf 12 augustus 2026 moet je in de conformiteitsverklaring onderbouwen dát de verpakking recyclebaar is. Dat kan via de Europese geharmoniseerde norm EN 13430. Er hangt op dat moment nog geen klasse aan, maar de claim moet wel ergens op rusten.
Vanaf 2030: een prestatieklasse
Vanaf 1 januari 2030 wordt elke verpakking beoordeeld op design for recycling en ingedeeld in een prestatieklasse — in de verordening recycling performance grade.
| Klasse | Drempel (% recyclebaar naar gewicht) | 2030 | 2038 |
|---|---|---|---|
| A | ≥ 95% | toegestaan | toegestaan |
| B | ≥ 80% | toegestaan | toegestaan |
| C | ≥ 70% | toegestaan | verboden |
| onder C | < 70% | verboden | verboden |
Haal je klasse C niet, dan mag de verpakking in 2030 niet meer op de markt. Vanaf 1 januari 2038 vervalt ook klasse C: alleen A en B blijven over.
Voorbehoud. De exacte drempels en de meetmethode worden vastgelegd in een gedelegeerde handeling, uiterlijk 1 januari 2028. De percentages hierboven zijn de best onderbouwde interpretatie op basis van bijlage II en de analyses van gespecialiseerde kantoren — geen zekerheid. Sommige bronnen stellen bovendien dat de verordening juridisch alleen A, B en C definieert en dat alles daaronder simpelweg “niet conform” is.
Vanaf 2035: recyclable at scale
Design for recycling is één ding. Daadwerkelijk gerecycled wórden is een ander. Vanaf 1 januari 2035 komt daar het criterium recyclable at scale bij: je moet kunnen aantonen dat de verpakking via bestaande Europese infrastructuur wordt ingezameld, gesorteerd en gerecycled. De drempel wordt vastgesteld via een uitvoeringshandeling; er wordt gerekend op ongeveer 30%. Bewijs loopt via EPR-data of gecertificeerde recyclers.
Dit is de bepaling die monomateriaal boven laminaat zet, ongeacht hoe goed dat laminaat op papier scoort.
Twijfel je of dit voor jouw verpakking geldt? De PPWR-Check loopt in acht vragen je rol, markt en materiaal langs en laat per pijler zien wat er voor jóu geldt. Doe de PPWR-Check →
Wat dit betekent voor je ontwerp
De klasse hangt af van hoe goed de verpakking uit elkaar te halen en te sorteren is. In de praktijk drukken vier dingen de score:
- Composieten en laminaten waarvan de lagen niet scheidbaar zijn
- Sleeves en etiketten die het sorteren verstoren, met name donkere kleuren en full-body sleeves op PET
- Lijmen en coatings die niet loskomen in het wasproces
- Kleurstoffen, waaronder carbon black, dat sorteermachines blind maakt
De richting is monomateriaal. Wie zijn verpakking nu van laminaat naar mono-PP of mono-karton brengt, lost tegelijk een tweede probleem op: de recyclaatpercentages vanaf 2030.
Uitzonderingen
Uitgezonderd van de recyclebaarheidseis zijn onder meer geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, verpakking voor gevaarlijke goederen, contactgevoelige verpakking voor zuigelingenvoeding en medische voeding, en kleine lichtgewicht verpakking van hout, kurk, textiel, rubber, keramiek, porselein of was.
De prikkel loopt via je EPR-tarief
De klasse is niet alleen een marktvoorwaarde. De EPR-tarieven worden verplicht eco-gemoduleerd: hogere tarieven voor slecht recyclebare verpakking, korting voor A en B. Je moet de klasse dus ook kunnen aantonen richting Verpact. Zie EPR en Verpact.
Dat betekent dat een herontwerp zich al vóór 2030 kan terugverdienen — niet als compliancekost, maar als lagere afdracht.